Een eerste zeer belangrijke regel

Het basisprincipe uit de vakantiewetgeving (privésector) luidt dat het aantal vakantiedagen in een jaar (= vakantiejaar) vastgesteld wordt aan de hand van de effectieve prestaties en gelijkgestelde periodes uit het voorgaand jaar (= vakantiedienstjaar). Op hoeveel dagen vakantie een werknemer in 2006 recht heeft, wordt dus bepaald aan de hand van de effectieve prestaties en gelijkgestelde periodes uit 2005.

Een tweede zeer belangrijk principe, dat wel eens vergeten wordt ... : de verplichting tot opname

Eenmaal het recht op vakantie vastgelegd werd op basis van bovenstaande regel, moet nog rekening gehouden worden met de regel dat de vakantiedagen ook nog tijdig moeten genomen worden: de op basis van het voorgaande jaar opgebouwde vakantiedagen moeten immers uiterlijk op 31 december opgebruikt zijn. Ten laatste op 31 december 2006 moet de laatste vakantiedag met betrekking tot het vakantiedienstjaar 2005 genomen zijn.

Een regel die gesanctioneerd kan worden

De vakantiewetgeving is van openbare orde. Dit impliceert dat partijen er niet kunnen van afwijken, zelfs al gebeurt een en ander in onderling overleg en op uitdrukkelijk verzoek van de werknemer. Als een inspecteur een inbreuk op deze regel vaststelt, kan hij juridisch niet anders dan een proces-verbaal opstellen.

Geen afwijking behoudens overmacht

In een limitatief aantal in de reglementering opgesomde gevallen van overmacht (bijvoorbeeld ziekte) wordt de niet-opname niet gesanctioneerd. In zo’n situatie volstaat het voor de werkgever om de niet-opgenomen vakantiedagen uiterlijk op 31 december uit te betalen. Het recht op verlof vervalt hoedanook op 31 december.

Wat indien een tekort aan vakantiedagen en de werknemer toch thuis wil blijven of vakantie wil nemen tussen Kerstmis en Nieuwjaar?

In dit geval kan u de werknemer onbetaalde afwezigheidsdagen toestaan.