De btw op kosten van onthaal is voortaan aftrekbaar. De Administratie besliste onlangs zich neer te leggen bij een uitspraak van het Hof van Cassatie inzake dit veelvuldig discussiepunt tussen belastingplichtige en de fiscale administratie.

De grens tussen kosten van onthaal en reclamekosten is een van de meest betwiste punten bij een btw-controle. De reden hiervoor is vrij eenvoudig. Vaak maar niet steeds gaan kosten van onthaal (receptiekosten) immers gepaard met  een promotioneel aspect. Het onderscheid tussen reclame en kost van onthaal is dan dikwijls zeer vaag.

De btw-administratie hanteerde in het verleden steeds een enge visie op deze problematiek en kwalificeerde nogal wat kosten van reclame en promotie als onthaalkosten. Deze beslissingen kwamen echter de laatste jaren meer en meer onder druk naar aanleiding van een aantal arresten van Belgische rechtbanken en -hoven.

Recentelijk trok het Hof van Cassatie een lijn betreffende dit geschilpunt.

Volgens de Zesde btw-Richtlijn zijn kosten van onthaal de uitgaven die geen strikt beroepskarakter hebben, zoals luxe-uitgaven, vermaak of representatiekosten.

Kosten van reclame werden echter ruim geïnterpreteerd door de rechtspraak van het Europees Hof van Justitie, hierin gevolgd door de Belgische rechtbanken. Vandaar dat er een spanningsveld ontstond tussen belastingplichtige en de fiscale administratie betreffende dergelijke kosten.

Kosten van onthaal versus reclamekosten

Het Cassatiearrest van 8 april 2005 heeft dan ook de verdienste de verschillende begrippen en situaties af te lijnen.

Kosten van onthaal: kosten gedaan voor onthaal en ontvangst, desgevallend gepaard gaand met vermaak of ontspanning, van aan het bedrijf vreemde bezoekers, inzonderheid klanten en leveranciers, met het oog op het bestendigen of verstevigen van zakelijke relaties.

Een voorbeeld: een bedrijf nodigt een aantal klanten uit voor een concert van een popidool. Nadien volgt een receptie met walking diner.

Reclamekosten: wanneer de betrokken activiteit hoofdzakelijk en rechtstreeks tot doel heeft de eindkoper in te lichten over het bestaan en de hoedanigheden van een product of dienst met de bedoeling de verkoop ervan te bevorderen.

Een voorbeeld: een concessionaris van een bepaald automerk nodigt potentieel geïnteresseerden uit om een nieuw model te komen bekijken (en eventueel te proefrijden). Er is een drankje en een hapje voorzien. Er werd ook muzikale animatie voorzien.

Het is dus aan de belastingplichtige om, geval per geval, aan te tonen dat de gedane kosten de directe verkoop beogen of worden gemaakt met het oog op publiciteit voor welbepaalde producten of diensten. Aldus kunnen niet worden aangemerkt als kosten van onthaal, kosten gemaakt zonder dat een ander doel werd nagestreefd dan het creëren van een algemene gunstige atmosfeer ten overstaan van de onderneming.

De kosten van spijzen en dranken

Voor alle duidelijkheid willen we erop wijzen dat de kosten van spijzen en dranken die ter gelegenheid van evenementen worden genuttigd onder de toepassing van artikel 45, §3, 3° vallen en dus geen recht op aftrek openen.